Jan Piltz

Jan Władysław Piltz był polskim lekarzem neurologiem i psychiatrą, działaczem społecznym, urodzonym w 1870 roku w Aleksandrowie. Studiował nauki przyrodnicze, matematykę i medycynę w Zurychu, a następnie pracował w klinikach w Petersburgu, Zurychu, Lozannie i Paryżu. W 1901 roku zorganizował oddział neurologiczny z pracownią neuropatologiczną w Szpitalu Praskim w Warszawie.

W 1905 roku został profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego i pierwszym kierownikiem Katedry Neurologiczno-Psychiatrycznej. Rozbudowywał klinikę i prowadził badania, między innymi nad odruchami źrenicznymi; opisał kilka z nich, a jego definicję niepoczytalności wprowadzono do polskiego kodeksu karnego. Pełnił funkcje w krakowskich towarzystwach lekarskich i neurologiczno-psychiatrycznych, a w 1930 roku był delegatem Polski na Międzynarodowy Kongres Higieny Psychicznej w Waszyngtonie. Zmarł w 1930 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jan Piltz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.